Uit onderzoek blijkt dat veel zzp’ers (zelfstandigen zonder personeel) geen zelfstandig ondernemer zijn volgens de criteria die de belastingdienst hanteert. Startende zzp’ers zijn vaak werknemers die ontslag nemen en met hun werk doorgaan als zelfstandige. Vaak werken deze zzp’ers nog bij hun oude werkgever.

Drie opdrachtgevers
Om als zelfstandige te worden aangemerkt moet een ondernemer minstens drie opdrachtgevers hebben. Omdat een zzp’er vaak bij zijn oude werkgever blijft werken, heeft hij maar één opdrachtgever. Veel van de gecontroleerde zzp’ers schakelen kennissen en bevriende bedrijven in om facturen voor een opdracht in te sturen. Dit kunnen zelfs facturen zijn voor opdrachten die nooit zijn gedaan door de zzp’er. Op deze manier probeert de zzp’er aan meer opdrachtgevers te komen.

Zelfstandigenaftrek
Als een zzp’er volgens de criteria van de belastingdienst geen zelfstandig ondernemer is, wordt hij als werknemer aangemerkt.
Hij kan dan geen gebruik maken van de zogenaamde speciale regelingen voor ondernemers, zoals de zelfstandigenaftrek. Dit is een fiscale aftrekpost. De hoogte van de aftrek ligt tussen € 3.000,- en € 4.000,- per jaar. Als een zzp’er slechts één opdrachtgever heeft, is hij eigenlijk gewoon in loondienst. Hij mag dan geen gebruik maken van de zelfstandigenaftrek. Is de zzp’er in loondienst? Dan is de opdrachtgever eigenlijk de werkgever. De opdrachtgever moet dan loonbelasting/premie volksverzekeringen (Ziektewet, Werkloosheidswet en WIA) over de inkomsten betalen.